Halicz

Ten wpis będzie znów bardziej osobisty. Chciałbym tutaj krótko opowiedzieć o wyprawie do Halicza.

Kriłos, miecz i radło, pomnik ku czci dawnego Halicza; fot.autora

Rekonstrukcja fragmentu zamku halickiego; fot.autora

Halicz to obecnie niewielkie miasteczko w okolicy Iwano–Frankowska, dawnego Stanisławowa. Kiedyś było to jednak centrum księstwa halickiego, centrum Rusi Halickiej, której władca – Daniel (1201 - 1264), został jako jedyny z pośród książąt dzielnicowej Rusi, koronowany na króla!

Obecnie Halicz to małe, zadbane miasteczko. Na górze zamkowej leniwie wyleguje się zrekonstruowany fragment zamku, z epoki, kiedy to Halicz był już w Koronie Polskiej. Stary Halicz to jednak wieś Kriłos. Tam znajdują się resztki potężnych wałów obronnych. Tam znajduje się kurhan. Tam też znajduje się małe muzeum, do którego, jego opiekun, dumnie nas – gości z Polski, zaprosił, abyśmy nauczyli się czegoś o bogatej historii dawnego Halicza. Zapewniał nas również, co do tego, że siedzieli tam w dobie plemiennej Biali Chorwaci (straszny problem z tymi Chorwatami i wiele już atramentu za i przeciw nim wylano, ale nasz pan przewodnik, był pewien!). Opowiedział nam również, że kurhan zawierał w sobie – odkryty bodaj w latach 90-tych XX wieku, pochówek łodziowy (?) z IX wieku. Podobno to, co zostało wykopane w kurhanie, znajduje się obecnie w muzeum w Iwano-Frankowsku. My dotarliśmy tam zbyt późno, by odwiedzić to muzeum (niestety marszrutka, którą jechaliśmy stanęła na drodze, po czym jedna z opon z hukiem pękła!). Obeszliśmy się smakiem.

I parę zdjęć, pro memoria.

Kurhan w Kriłosie; fot.autora

I fragment kolekcji zabytków - niezwykle ubogiej - tamtejszego muzeum:

Kamienne krzyżyki; fot.autora

Przykład tendencji estetycznej dominującej na Ukrainie - płaskorzeźby na bryle radła (posąg) odnoszące się zarówno do historycznych faktów, jak i narodowej, ludowej estetyki:

Płaskorzeźba na pomniku "Miecz i radło"; fot. autora

Płaskorzeźba na pomniku "Miecz i radło"; fot. autora