piątek, 27 kwietnia 2012

Lel i Polel



Andrzej Kempiński w swojej Encyklopedii mitologii ludów indoeuropejskich na temat bóstw Lela i Polela pisze następująco (s. 255):

"... w mitologii zachodniosłowiańskiej (pol.) (pseudo.?)bóstwa, bracia bliźniacy, synowie Łady identyfikowani przez Macieja Miechowitę (1519) z Kastorem (Lel) i Polukusem (Polel). Istnienie kultu Lela i Polela jest podawane w wątpliwość, ale zwraca uwagę, po pierwsze, przypuszczalny etymologiczny związek ich imion z ros. lelek >zdrowy, silny młodzieniec<, a po drugie - znane od 1969r. słowiańskie figuralne wyobrażenie >syjamskich< braci (zrośniętych głowami i tułowiami) odkryte na Fischerinsel (wyspa na Tollensee w Meklemburgii)".

W podobny sposób broni Kempiński postać Łady - domniemanej matki młodzieńców. Antropologia strukturalna i religioznawstwo porównawcze również wskazują na duże prawdopodobieństwo występowania mitemu boskich braci w religii Słowian (mitem dioskuryczny, zob. wpis Boscy bracia). Dzięki badaniom Leszka Kolankiewicza, Kszysztofa Brachy, a ostatnio Grzegorza Niedzielskiego i Kazimierza Perkowskiego dyskusja na temat faktycznego istnienia w mitologii słowiańskiej i polskiej postaci Lela i Polela, Łady, Jessa i Nyja nabrała nowego blasku. Dlatego chciałby szczególnie polecić dwa krótkie artykuły dotyczące tej problematyki (wcześniej polecałem już artykuł na temat Jassy; zob. Jassa). Oto one:


2 komentarze:

  1. No i bardzo dobrze, że coś rusza się w tej istnej Atlantydzie :)

    OdpowiedzUsuń
  2. Mater Verborum to fałszerstwo XIX wieczne - zapraszam do lektury pracy Adolfa Patery, filologa i historyka czeskiego, który wraz z chemikiem Antonin Baumem wykazali fałszywość ponad 900 glos, opatrzonej komentarzem rosyjskiego slawisty i etnografa Izmaiła Iwanowicza Sierzniewskiego, który przytacza źródła z których mógł korzystać fałszerz.

    OdpowiedzUsuń